Πέμπτη 2 Αυγούστου 2007

Βρέθηκε η Ελληνική πόλη Ίκαρο στο Κουβέιτ.



Τη γνωστή-άγνωστη πόλη Ίκαρο, που ιδρύθηκε με εντολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο νησάκι Φαϊλάκα, στον Περσικό Κόλπο και στο σημερινό Κουβέιτ, ετοιμάζεται να φέρει στο φως η σκαπάνη Ελλήνων αρχαιολόγων.

Μισόν αιώνα μετά την έναρξη των ανασκαφών στη στρατηγικής περιοχής θέση, που επιβεβαιώνει τη μακραίωνη ιστορία των σχέσεων του ελληνικού κόσμου με την Ανατολή, δεκαμελής ελληνική αποστολή από τον Νοέμβριο έως τον Ιανουάριο θα αναζητήσει τη χαμένη πόλη που επιβίωσε επί τρεις αιώνες και θα ετοιμάσει τον φάκελο για την ένταξή της στα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UΝΕSCΟ, ύστερα από την υπογραφή συμφωνίας για επιστημονική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Εμιράτου του Κουβέιτ.

Όπως αναφέρουν Τα Νέα, ο κομψός ιωνικός ναός της Αρτέμιδος με τις περσικές βάσεις κιόνων, δείγμα ώσμωσης διαφορετικών πολιτισμών, ένα εργαστήριο ειδωλίων και ένας ξενώνας με 11 δωμάτια είναι τα μέχρι σήμερα ευρήματα από την πόλη που ίδρυσε το 326 π.Χ. ο ναύαρχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Νέαρχος, ύστερα από εντολή του Μακεδόνα βασιλιά.

Η ελληνική αποστολή, με επικεφαλής τους αρχαιολόγους Αγγελική Κοτταρίδη και Παναγιώτη Χατζηδάκη, θα ερευνήσει με γαιοδιασκόπηση όλη την περιοχή για να διαπιστώσει την έκταση της πόλης και στη συνέχεια θα προχωρήσει σε τομές, ώστε να εντοπιστεί το ρυμοτομικό της σχέδιο και το νεκροταφείο της, καθώς και σε εργασίες ανάδειξης.

Θύμα της ιρακινής εισβολής στο Κουβέιτ, το Φαϊλάκα (ονομασία που εικάζεται πως προέρχεται από την ελληνική λέξη Φυλακαί, το σημείο δηλαδή που φυλάσσει τις θαλάσσιες πύλες της Μεσοποταμίας, στις εκβολές του Ευφράτη, ενώ εντυπωσιακό είναι πως έχει εντοπιστεί πόλη με την επωνυμία Φυλακή και στη Μακεδονία σε θέση που ήλεγχε τον Αλιάκμονα), είναι μια σύγχρονη Δήλος, καθώς δεν κατοικείται από το 1991, χρονιά της ιρακινής εισβολής στο Κουβέιτ.

Η περίφημη στήλη της Ικάρου, μια αναθηματική στήλη που αναγράφει σε 43 στίχους την επιστολή που έλαβε ο ντόπιος αξιωματούχος Ανάξαρχος από βασιλιά της δυναστείας των Σελευκιδών με οδηγίες για τη φροντίδα του ναού της Αρτέμιδος, έσπασε κατά την εισβολή σε επτά κομμάτια και σήμερα φυλάσσεται πακεταρισμένη σε κιβώτιο, ενώ οι κάτοικοι του Φαϊλάκα έχουν μεταφερθεί σε άλλες περιοχές.

Το νησί λειτουργεί ως αρχαιολογικό πάρκο, με ευρήματα από την Εποχή του Χαλκού (2η χιλιετία π.Χ.), τα ελληνιστικά και βυζαντινά χρόνια (έχει διασωθεί μοναστήρι Νεστοριανών) και την ισλαμική περίοδο.

Παρασκευή 1 Ιουνίου 2007

Για την Αμαλία...

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)
«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας…»
(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)
Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.
Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.
Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.
Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com/, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.
«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ’ αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:
«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»
Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:
* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.
* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ
ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων
(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι “για την Αμαλία”).
ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Σάββατο 26 Μαΐου 2007

Λουκιανού διάλογοι...( ένα ταξίδι στην Αμερική ? )


Κάποτε λοιπόν, ξεκίνησα απο τις Ηράκλειες στήλες και αφού ρίχτηκα στο δυτικό ωκεανό, άρχισα το ταξίδι μου έχοντας ευνοικό άνεμο.Αιτία και σκοπός του ταξιδίου μου ήταν η περιέργεια και η επιθυμία μου για καινούρια πράγματα, μα και γιατί ήθελα να μάθω που βρίσκεται το τέλος του ωκεανού και τι σόι άνθρωποι κατοικούν πέρα απο αυτόν. Για αυτόν λοιπόν τον λόγο έβαλα μέσα στο καράβι άφθονα τρόφιμα και μπόλικο νερό. Κατάφερα να ρθούν μαζί μου 50 συνομίλικοι μου που είχαν τα ίδια μυαλά με εμένα., εφοδιάστηκα με πολλά όπλα και προσέλβα τον καλυτερο καπετάνιο που του υποσχέθηκα μεγάλο μισθό. Τέλος εξόπλισα το καράβι για μακρινό κ επικίνδυνο ταξίδι, μια και ήταν σκάφος ελαφρό. Ταξιδεύαμε μια μέρα και μια νύχτα με πριμο τον καιρό ι ακόμα βλέπαμε στεριά, γιατι δεν προχωρούσμε γρήγορα. Την άλλη μέρα όμως, σαν άρχισε να ψηλώνει ο ήλιος, ο άνεμος δυνάμωνε, το κύμα φούσκωνε και απλωνόταν σκοτάδι. Έτσι δεν ήταν μπορετό ούτε τα πανιά να μαζέψουμε. Παραιτηθήκαμε λοιπόν και παραδοθήκαμε στον άνεμο και ταλαιπωρούμασταν 79 μέρες. Εκεί στις 80 έλαμψε ξαφνικά ο ήλιος και διακρίναμε, όχι μακριά μας ένα νησί ψηλό και δασωμένο όπου δεν ηχούσε τόσο άγρια το κύμα, γιατί στο μεταξύ είχε πια καταλαγιάσει η μεγάλη τρικυμία.
...Περπατήσαμε κάπου μισό χιλιόμετρο από τη θάλασσα μέσα απο δασωμένο τόπο κι αντικρίσαμε μια στήλη χάλκινη, χαραγμλενη με γράμματα ελληνικά, ξεθωριασμένα και μισοσβησμένα που έγραφε: " Μέχρι εδώ έφτασαν ο Ηρακλής κι ο Διόνυσος".

Δευτέρα 30 Απριλίου 2007

Sea Shopping


Καμιά φορά η πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία.Έπαθα πλάκα όταν περπατώντας στην παραλία της Θεσσαλονίκης είδα αυτό το καρότσι του supermarket στο βυθό να περιμένει τι? Ίσως τη γοργόνα την αδελφή του Μεγαλέξανδρου που πετάχτηκε για ψώνια στη Μητροπόλεως και τη Τσιμισκή. Ποιος ξέρει….